خدا رو ميخوام كه فقط تو رو نگهداره برام

خدا رو دوست دارم واسه اينكه تو رو بهم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشق بودنو يادم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشقارو خيلي دوست داره

خدا رو دوست دارم چون عاشقو تنها نمي ذاره

خدا رو دوست دارم واسه اينكه حواسش با منه

خدا رو دوست دارم آخه هميشه لبخند ميزنه

خدا رو دوست دارم واسه اينكه من و تو با هميم

خدا رو دوست دارم كه ميدونه ................

يادت مياد بچگيمون هميشه دعوا مي كرديم با هم

كم كم كه بزرگ شديم ياد گرفتيم كمتر دعوا كنيم

لجبازي كنيم كم كم دوست داشتن رو ياد گرفتيم

و بعد از اون هم عاشق شدن رو اما تو همه چيز

رو فراموش كردي و اين باعث جدايي ما شد اما

من هنوز دوست داشتن تو رو فراموش نكردم

و هرگز از ياد نخواهم برد زماني را كه بوسه اي

بر پيشاني من زدي و گفتي من هميشه هستم و

مي مانم و هرگز تركت نمي كنم و اگر روزي برم

باز خواهم گشت و من هم گفتم منتظرت مي مانم 

روزي ، روزگاري جزيره اي بوده كه حس هاي انسان : غم ، شادي ، غرور  و عشق

 در آن زندگي مي كردند يك روز به اهالي جزيره خبر مي رسد كه قرار است

 جزيره بره زير آب و همه اهالي شروع به ساختن عايق كردن

د به جز عشق جون عشق عاشقه جزيره بود و نمي خواست جزيره را تنها بگذارد جزيره داشت

 ديگه زير آب مي رفت و عشق ديگه چاره اي نداشت و قايقي هم نداشت كه بره

 عشق پيش غرور رفت و به اون گفت غرور تو منو با خودت ببر و غرور گفت

 نه تو بدنت خيس و كثيف و قايق خوشگله منو كثيف مي كني ، عشق پيش غم رفت

 و به اون گفت: غم تو منو با خودت ببر ، غم گفت : من افسرده ام و ميخوام تنها باشم

 و تو رو با خودم نميبرم عشق اين بار پيشه شادي ر فت و به اون گفت: شادي بود

 كه حتي صداي عشقو نشنيد  چون غرق در خوشحالي و شادي بود

.عشق ديگه نا اميد شد ، داشت مي مرد كه ناگهان يه پيرمردي اومد و گفت

 بيا عشق من تو رو با خودم مي برم و عشق بدون اينكه بپرسه كه تو كي هستي سوار شد

 . زمانيكه از قايق تو جزيره ي جديد پياده شد ديد كه پيرمرد رفت و اون فراموش كرد

 كه از پيرمرد تشكر كنه و اسمشو بپرسه. عشق عالمي رو ديد كه در حال

 حل مسئله اي روي شن هاي ساحل بود و از اون پرسيد عالم تو به من بگ

و اين پيرمرد كي بود؟ اون گفت زمان . عشق با تعجب گفت: زمان؟

؟ چرا زمان به من كمك كرد؟؟ عالم گفت: چون فقط زمان

 عظمت و بزرگي عشقو در ك مي كنه . پس هيچ گاه عشقمون

و به غم ، شادي ، غرور نسپاريم و به زمان بسپاريم

اي کاش ياد بگيريم، که زير بارهاي خمشي و پيچشي زندگي نقطه تسليم را بالا

 بگيريم و مقاومت شکست را حداکثر کنيم تا چرخ‌دنده‌هاي زندگيمان از لهيدگي و تداخل در امان باشد

دعا می کنیم برای کسانی که دوستشان داریم

صفای اشک آهم داده این عشق ، دل دور از گناهم داده این عشق

 دو چشمونت یه شب آتش به جون زد ، خیال کردم پناهم داده این عشق

دیرگاهیست که تنها شده ام ، قصه ی غربت صحرا شده ام

 من که بی تاب شقایق بودم ، همدم سردی یخ ها شده ام

کاش چشمان مرا خاک کنید ، تا نبینم که چه تنها شده ام

گرچه این دنیا ندارد اعتبار می نویسم تا بماند یادگار

در غروب غبار عشق دستهایم را به تندی بادهای ساحل

خواهم گرفت و با چوب زیتون بر تندبادهای ساحل

خواهم نوشت:

عزیزم دوستت دارم تا ابد

دلخوشی من این است که درشبی آفتابی پابه پای باران ببارم

یاهرروزازچشمانت کشف کنم که عشق فقط

 بهانه ای است برای نماز آیات من.. دلخوشی من یک شعرعاشقانه است

شعری عاشقانه که درآن

 بادگیسوانت رابرقصاند..

         ****

وقتي تنهاييم دنبال يك دوست مي گرديم، وقتي پيداش كرديم دنبال عيب هاش مي گرديم

وقتي از دستش داديم دنبال خاطره هاش مي گرديم

        ****  

سيل دريا ديده هرگز بر نمي گردد به جوي

نيست ممكن هر كه عاشق شد دگر عاقل شود

نمي دانم به كدامين زبان بايد دوست داشتن را به تو آموخت يا گفت

به كدامين زبان عشق را براي تو توصيف كرد و دوست داشتن من را به تو

وحشت از عشق كه نه ، ترس از فاصله هاست

وحشت از قصه كه نه ، ترس از خاتمه هاست

ترس بيهوده نداريم ، صحبت از خاطره هاست

صحبت از كشتن ناخواسته ، عاطفه هاست

دلم گرفته از آدمایی که میگن دوستت دارم اما معنیشو نمیدونن

  از آدمایی که میخوان ماله اونا باشی اما خودشون مال تو نیستند

 از اونایی که زیر بارون برات میمیرن و وقتی آفتاب میشه همه چیز یادشون میره

ببخشم کسانی را که هر چه خواستند با من با دلم با احساسم کردند
ومرا در دوردست خودم تنها گذاردند
و من امروز به پایان خودم نزدیکم...
 پروردگارا !
به من بیاموز در این فر صت حیاتم آهی نکشم برای کسانی که دلم را شکستند...

قلب من درد عجیبی دارد    مثل قلب تو

چشمانم نگاه عجیبی دارد    مثل نگاه تو

لبهایم تشنگی عجیبی دارد   مثل لبهای تو

موهایم انتظار دستهایت را دارد    مثل موهای تو

تنم لمث تنت را می خواهد   مثل تن تو

من در انتظارت هستم    مثل انتظار تو برای من

دلم برايت تنگ شده است.........

هر روز
ساعت
دقیقه
و ثانیه...

به آفتاب سپرده ام
که همراهش باشی
هنگام طلوع رویاییش...

سپرده ام زمان غروبش که فرا رسید،
تو را به ماه بسپرد
که قاب آسمان از تو خالی نباشد...

سپرده ام به ماه
اگر میزبان ابر شد،
ابر را امانت دار تو کند...

سپرده ام به ابر که تو را
در کوله بار قطراتش جای دهد
و تو بباری
به شکوهی هر چه تمام تر...

سپرده ام به تمام درختان
که نگین سبز قامتشان از تو باشد

به گل ها که عطر ورنگشان را از تو بگیرند

و به نسیم
که تو را از عطر گل بگیرد و
در هوای من
جاری سازد...

تو را به تمام زیبایی ها سپرده ام
که همراهشان باشی
تا
همه جا تو را ببینم
شاید لحظه ای

همه هست آرزويم كه ببينم از تو رويي

چه زيان تو را كه من هم برسم به آرزويي

به كسي جمال خود را ننموده اي و بينم

همه جا به هر زباني بود از تو گفتگويي

غم و درد و رنج و محنت همه مستعد قتلم

تو ببر سر از تن من ، ببر از ميانه گويي

به ره تو بس كه نالم ، زغم تو بس كه مويم

شده ام ز ناله نالي ، شده ام ز مويه مويي

همه خوشدل اينكه مطرب بزند به تار چنگي

من از آن خوشم كه چنگي بزنم با تار مويي

چه شود كه راه يابد سوي آب تشنه كامي

چه شود كه كام جويد ز لب تو كامجويي؟

شود اينكه از ترحم دمي اي سحاب رحمت !

من خشك لب هم آخر ز تو تر كنم گلويي

بشكست اگر دل من به فداي چشم مستت

سر خم مي سلامت ، شكند اگر سبويي

همه موسم تفرج به چمن روند و صحرا

تو قدم به چشم من نه ، بنشين كنار جويي

نه به باغ ره دهندم، كه گلي به كام بويم

نه دماغ اينكه از گل شنوم به كام بويي

زچه شيخ پاكدامن سوي مسجدم بخواند؟

رخ شيخ و سجده گاهي ، سرما و خاك كويي

نه وطن پرستي از من به وطن نموده يادي

نه ز من كسي به غربت بنموده جستجويي

بنموده تيره روزم ، ستم سياه چشمي

بنمده مو سپيدم ، صنم سپيدرويي

نظري به سوي « رضواني » دردمند مسكين

كه بجز درت اميدش نبود به هيچ سويي

روزها گذشت و گنجشك با خدا هيچ نگفت .

 فرشتگان سراغش را از خدا مي گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان اينگونه مي گفت :

مي ايد من تنها گوشي هستم كه غصه هايش را مي شنوم و

 يگانه قلبي ام كه دردهايش را در خود نگه مي دارم .

سرانجام گنجشك روي شاخه اي از درخت دنيا نشست .

گنجشك هيچ نگفت و خدا لب به سخن گشود

 با من بگواز انچه سنگيني سينه توست .

گنجشك گفت : لانه اي كوچكي داشتم آرامگاه خستگي هايم

و سر پناه بي كسي ام ، تو همان را هم از من گرفتي

 اين طوفان بي موقع چه بود ؟

چه مي خواستي از لانه محقرم كجاي دنيا را گرفته بود ؟

و سنگيني بغضي راه بر كلامش بست .

سكوتي بر عرش طنين انداز شد و فرشتگان همه سر به زير انداختند .

خدا گفت: ماري در راه لانه ات بود خواب بودي ،

باد را گفتم تا لانه ات را واژگون كند انگاه تو از كمين مار پر گشودي .

 گنجشك خيره در خداي خود ماند . 

خدا گفت : كه چه بسيار بلاها كه به واسطه ي محبتم ازتو دفع كردم

 و تو ندانسته به دشمني ام بر خواستي .

اشك در ديدگان گنجشك نشسته بود .  

...

ناگهان چيزي درونش فرو ريخت .

هاي هاي گريه هايش ملكوت خدا را پر كرد ...

به چشم من نگاه نكن ، دوباره گريت مي گيره

ساده بگم كه عشق من ، بايد تو قلبت بميره

فاصله بين من و تو ،‌ از اينجا تا آ سموناست

خيلي عزيزي واسه من ، ولي زمونه بي وفاست

قسم نخور كه روزگار ، به كام ما دو تا نبود

به هر كي عاشقه بگو ، غم كه يكي دو تا نبود

بگو تا وقتي زنده‌ام ، نگاه تو سهم منه

هر جاي دنيا كه باشي ،‌دلم واست پر ميزنه

براي اين در به دري ، تو بهترين گواهمي

دروغ نگو ، كه مي دونم هميشه چشم به راهمي

تو با اون نگاه گرمت " توی قلب من نشستی
تو یه احساس قشنگی " تو خود ارزو هستی
تو یعنی اوج یه رویا " بی نیاز از همه اما
من واست غرق نیازم " لبریز از عشق و تمنا
وقتی قهر می کنی قلبم " می کنه پا در میونی
قهر و اشتیات قشنگه " تو که از ما بهترونی
می گی تنها تو به چشمم " تو فقط این جوری هستی
تو می گی دید من اینه " خب خودت بگو کی هستی ؟
نگویه ادم ساده " واسه من فرشته ای تو
مثه واژه های ناب توی هر نوشته ای تو
نه سیاهی " نه سفیدی " تو خود رنگین کمونی
تو هوایی " نفسی تو " می میرم اگه نمونی
تو مثه معجزه هستی " واسه من از همه سرتر
تو به من بخشیدی خوبم با نگات یه حس برتر
تو نگاهت عاشقونس " خیلی خیلی مهربونی
تو بتی " من بت پرستم " با توام ابرو کمونی
تو یه قصه قشنگی " واسه چشمام لالایی
همه خوبیا رو داری ولی حیف ! تو ..........

یعنی میشه که ما دو تا یه روزی به هم برسیم؟

مهم فقط رسیدنه ، حتی اگه کم برسیم

یعنی میشه خوشی بیاد دور ما توری بکشه؟

به آرزوهاش برسه هر کی که دوری بکشه؟

یعنی میشه شب بشینم دست روی موهات بکشم؟

کاشکی بدونم چقـَدَرباید مکافات بکشم

یعنی میشه که شونه هات فقط پناه من باشه؟

چرا تا حالا نشده ، شاید گناه من باشه

یعنی میشه که دستامون با هم مثه یه رشته شه؟

هر کی برای اون یکی درست مثه فرشته شه

یعنی میشه با هم واسه خوشبختی زحمت بکشیم؟

یه خواب راحت بکنیم ، یه آه راحت بکشیم

یعنی میشه بازم بگی دیوونتم من ، دیوونت؟

دوباره عاشقم بشه اون دل مثل رودخونت

یعنی میشه با هم باشیم من و خدامون و خودت؟

درست مثه تولدم ، درست مثه تولدت

یعنی میشه که جای من فقط روی چشات باشه؟

تکیه کلام تو بازم ، من میمیرم برات باشه؟

یعنی میشه فقط یه بار خدا به ما نگا کنه؟

میگی نمیشه ولی من ، همش میگم خدا کنه

یعنی میشه تو دفترش یه لحظه اسم ما باشه؟

یه چیزی بشکنه فقط  ، اونم طلسم ما باشه

نمی دانم دلم گم شده یا اونی كه دل به او سپردم.

نمی دانم عشقم گم شده یا معشوقم.

نمی دانم اعتماد بی جا كردم یا بی جا به من اعتماد كردند.

نمی دانم لیاقت او را نداشتم یا او لایق من نبود.

نمی دانم من در حق عشقمان خیانت كردم یا او.او قدر ندانست یا من.

نمی دانم خدا این را قسمت ما كرد یا ما خود قسمت را رقم زدیم.

نمی دانم چرا وقتیكه دل بستن سهل است، دل كندن آسان نیست.

نمی دانم خدا به ما دل داد تا از دنیا ببریم یا دنیارو داد تا دل بكنیم.

هنوز نمی دانم با بودن او زندگی سخت است یا بی او

تحمل جای خالیش توی تك تك لحظه ها سخت تر است یا ...

نمی دانم شكستن غرورم سخت تر است یا شنیدن صدای شكستن قلبم.

نمی دانم تو به من عشق را آموختی یا می خواهی نفرت را یادم بدهی.

نمی دانم كه بگویم: چرا آمدی؟ یا بپرسم كه؟ چرا رفتی؟

من نمی دانم تو به من بگو عشق من

مهربانم بيا و مرا غرق بوسه كن  و از چشمانم عشق را بخوان

. عزيزم دفتر عشق من با تو شروع شده است.

 اي بهترينم سطر سطر آن خاطرات با هم بودن است خاطرات شيرين و احساس عطر نفسهاي توست .

 مهربانم با قلم عشق احساسات زيباي وجودم را تقديم به تو ميكن

م وقتي در كنار تو هستم احساس غرور مي كنم

 من در كنار عشق تو به آرامش مي رسم

 . عزيزترينم وقتي در ساحل درياي عشق كنار هم قدم مي زنيم

 رقص موج دريا مرا بي قرار مي كند بي قرار عشق تو و وجود مهربانت

. گل مهربانم ، الماس چشمان زيباي تو را نظاره مي كنم

 و با تمام احساس فرياد مي زنم دوستت دارم اي بهترينم