آخه من تو را واسه خودم نه از سر هوس مي خوام

عمر دوباره مني تو را واسه نفس مي خوام

اي كه تويي همه كسم بي تو مي گيره نقسم

اگه تو رو داشته باشم به هر چي ميخوام ميرسم

كاش ميشد را ابزار كرد يا كه عشق را با سخر آغاز كرد لحظه به لحظه

دم به دم ساعت به ساعت خواهمت گر خوشم يا نا خوشم در هر دو حالت خواهمت

روزی دختر جوانی در چمنزاری قدم می­زد و پروانه­ای را  لابه­لای بوته خاری گرفتار دید. او با دقت زیاد

 پروانه

 را رها کرد و پروانه پرواز کرد و سپس بازگشت و تبدیل به یک پری زیبا شد و به دختر گفت: به خاطر

مهربانیت هر آرزویی که داشته باشی برآورده خواهد کرد. دخترک لحظاتی فکر کرد و گفت: من می­خواهم

 شاد باشم. پری سرش را جلو­آورد و در گوش دختر چیزی گفت و بعد ناپدید شد.

موقعی که دختر بزرگ شد، در آن سرزمین کسی شادتر از او وجود نداشت. هرگاه کسی از او درباره راز

شادی­اش سؤال می­پرسید لبخند می­زد و می­گفت: من فقط به حرف پری خوب و مهربان گوش کردم.

موقعی که پیر شد، همسایه­ها می­ترسیدند او بمیرد و با مرگش رازشگفت انگیز شادی نیز با او دفن

شود. آنها به او التماس می­کردند : تو را به خدا به ما بگو پری به تو چه گفت؟

به نظر شما پری به دختر چی چیز گفته بود؟

پیرزن دوست داشتنی، فقط لبخند زد و گفت: او به من گفت اصلاً مهم نیست آدمها که باشند و چقدر

سعادتمند به نشر برسند، آنها هر که باشند به من نیاز دارند!

واقعیت وجود انسان چیزی فراتر از تصورات ذهن بشریست. زمانی که خداوند انسان را خلق می­کرد، به

فکر تفریح و یا سرگرمی خود نبود. بلکه انسان را برای هدف بسیار بالایی خلق کرد. ما با کم شمردن

 خود علاوه بر اینکه خود را در غم و غصه فرو می­بریم، بلکه حتی به خداوندی که انسان را آفرید و او را

بالاترین مخلوق خود نامگذاری کرد بی­احترامی می­کنیم. فقط کافیه تا ما هم به حرف پری گوش کنیم:

مهم نیست که چه کسی هستی، کجا هستی، ثروت داری، از نظر دیگران مهمی، مهم نیست اطرافیان

 شما چه کسانی باشند، دکتر، مهندس، فقیر و یا غنی فقط یک چیز مهم است :

دیگران هر که باشند به من نیاز دارند.

فقط اینگونه با ایمان داشتن به اینکه خداوند ما رابرای هدفی معین و بزرگ آفریده شاید بتوانیم قدر نعمت

 بزرگ الهی (زندگی) را بدانیم. و این تنها راه رسیدن به آن هدف بزرگ است

غم آمده غم آمده انگشت بر در میزند

هر ضربه انگشت او بر سینه خنجر میزند

ای دل بكش یا كشته شو غم را در اینجا ره مده

گر غم در اینجا پا نهد آتش به جان در میزند

از غم نیاموزی چرا ای دلربا رسم وفا

غم با همه بیگانگی هر شب به ما سر میزند

خداحافظ سکوت خسته ی باران خداحافظ.....خداحافظ به رسم خوب دلداران خداحافظ

خداحافظ زمانی که برایم آرزو بودی......خداحافظ زمانی که فقط در یاد او بودی

خداحافظ همین کافی و یک لبخند......هزاران قطره بر گونه و چشم و جاده و پیوند

خداحافظ فقط یک بار برای رفتن جانم......برای مرگ چشمانم برای عشق و ایمانم

خداحافظ و یک واژه و یک رفتن.....و یک خنده و یک آرامش و مردن

خداحافظ تمام قصه ها آرام میمیرد.....و باران تا ابد چشمان من را سلطه میگیرد

خداحافظ که انگار آخر قصه است.....و پایان پر از رازش غم و غصه است

خداحافظ کلاغ قصه ی ما هم نرفت خونه.....کلاغ عاشق تنها غم دنیا رو میدونه

خدا حافظ کمی غمگین تر از رگبار.....خداحافظ به امید دوباره خنده و دیدار

خداحافظ کمی زوده.........نرو حالا.....خداحافظ از این لحظه منم اینجا تک و تنها

خداحافظ ولی یادت نره نامرد .....برای دوری ما آسمون با خود دعا میکرد

خداحافظ جدا از هم خداحافظ.....خداحافظ فقط یک کم خداحافظ

من امشب از غزل از مثنوی از گریه سرشارم  

              سرم را میگذارم بی تو روی شانه ی تارم

            که تو شرقی ترین آئینه می آیی به دیدارم

              نگاهم میکنی چشمی که عمری کردی انکارم

                 چگونه میتوانم از نگاهت دست بر دارم

              به دندان پشت دستم مینویسم دوستت دارم

زندگي دفتري از خاطرهاست ... يک نفر در دل شب ، يک نفر در دل خاک ... يک نفر همدم خوشبختي هاست

، يک نفر همسفر سختي هاست ،چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد... ما همه همسفريم

براي ماندنش به خدا التماس کردم از خدا خواستم از حمايت ما رو بر نگرداند   که من بي او هيچم نيمه شب

 ها برايش دعا کردم   اه کشيدم ولي او رفت و خدا گريه هايم را نشنيد و نديد و دعا هايم را نشنيد و  مورد

اجابت قرار ندادو او را برد و ان زمان بود که من از همه و هر چه داشتم بريدم  و هاي هاي گريستم و او

رفت و من فقط ناظر رفتن او بودم رفتني که هيچ اميدي به بازگشت ان ندارم ونخواهم داشت و امروز من او

 را براي هميشه از دست داده ام نه مي توانم او را حس کنم و نه در آغوش بگيرم او رفت گر چه برايم

هميشه ماندگار است         

اگر به خانه ی من آمدی"...برایم مداد بیاور.....مداد سیاه...می خواهم

روی چهره ام خط بكشم تا به جرم زیبایی در قفس نیفتم ، یك ضربدر هم

روی قلبم تا به هوس هم نیفتم

یك مداد پاك كن بده برای محو لبها.....نمی خواهم كسی به هوای

سرخیشان ، سیاهم كند

یك بیلچه، تا تمام غرایز زنانه را از ریشه در آورم....شخم بزنم وجودم

را ...بدون اینها راحت تر به بهشت می روم گویا

یك تیغ بده؛ موهایم را از ته بتراشم.... سرم هوایی بخورد... و بی واسطه روسری كمی

 بیاندیشم  نخ و سوزن هم بده ، برای زبانم می خواهم ... بدوزمش به سق....اینگونه فریادم

بی صداتر است  قیچی یادت نرود......می خواهم هر روز اندیشه هایم را سانسور كنم  پودر

رختشویی هم لازم دارم.....برای شستشوی مغزی....مغزم را كه شستم ، پهن كنم روی بند...

تا آرمانهایم را باد با خود ببرد به آنجایی كه عرب نی انداخت... می دانی كه؟ باید واقع بین

بود  صدا خفه كن هم اگر گیر آوردی بگیر......می خواهم وقتی به جرم عشق و انتخاب ،

برچسب فاحشه می زنندم.... بغضم را در گلو خفه كنم یك كپی از هویتم را هم می خواهم....

برای وقتی كه خواهران و برادران دینی به قصد ارشاد، فحش و تحقیر تقدیمم می كنند  اگر

جایی دیدی "حقی" می فروختند .....برایم بخر....تا در غذا بریزم.... ترجیح می دهم خودم

قبل از دیگران حقم را بخورم  و سر آخر اگر پولی برایت ماند ...برایم یك پلاكارد بخر......به

شكل گردنبند.....بیاویزم به گردنم....و رویش با حروف درشت بنویسم:  "من یك انسانم

"..." من هنوز یك انسانم" ...." من هر روز یك انسانم

جعبه های سیاه و طلایی

دیگر اگر گریان شوی ، چو شاخه ای لرزان شوی، در اشکها غلطان شوی

                               دیگر نمی خواهم تو را

دیگر اگر محرم رازم شوی ، شکسته چون تارم شوی ، تنها گل نازم شوی

                              دیگر نمی خواهم تو را

دیگر اگر باز گردی از سفر ، آواره گردی در به در ، شب نخوابی تا سحر

                             دیگر نمی خواهم تو را

دیگر اگر باز گردی از خطا ، دنبالم آیی به هر کجا ، ای سنگدل ای بی وفا

                              دیگر نمی خواهم تو را

خسته و تنها ، همدم غمها

                                      در حصار خلوت دل پیچیده فریاد من

نه ایمانی ، نه وجدانی ، جز حیله و نیرنگ

                                    در سرزمین قحطی عشق نشسته ام دلتنگ  

رنجیده از تو ریشه ی جونم

                                   عشق و تنفر ناباورانه آمیخته با خونم 

من حاصل عمر خود ندارم جز غم

                                               ور عشقی ز نیک و بد ندارم جز غم

یک همدم با وفا ندیدم جز درد

                                                یک مونس نامرد ندارم جز غم 

آنقدر بوسیدمش تا خسته شد

                                        خسته از بوسیدن  پیوسته شد

خواست تا لب بر شکوه وا کند

                                            لب نهادم بر لبش تا بسته شد

غم تنها ترین تنهای دنیا

                                تویی زیباترین زیبای دنیا

تو مثل امید یک قناری

                               قراری بر دل هر بی قراری

منم یلدای بی پایان عاشق

                                تو بودی مرحم زخم شقایق

تویی لالایی خواب خوش آواز

                                بالم را مشکن در اوج پرواز

نگاهت را می پرستم ای نگارم

                                 فدای تار مویت هر چه دارم

خدا عشق است و كار عشق هم دوست داشتن است. دوست داشتن بدون وجود معشوق محال است. چون خدا

 هستي بيكران ابديست، كسي بغير از خودش وجود ندارد كه دوست بدارد.بنابراين بايستي، خويشتن را

معشوق تصور كند و بينديشد كه چون عاشقي او را دوست مي دارد.

عاشقي و معشوقي مستلزم جدائيست و جدائي موجد اشتياق و اشتياق انگيزه جستجو و تلاش مي باشد. دامنه

 و دايره جستجو هرچند وسيعتر و تلاش شديدتر گردد، درد فراق بيشتر محسوس و ميزان اشتياق سوزناكتر

 مي شود.

چون اشتياق به غايت درجه رسد، فراق هم به حد كمال مي رسد. آنگاه منظور از جدائي، كه درك احساسات

عاشقي و معشوقي عشق مي باشد، پايان يافته و روزگار وصل پيش مي آيد. چون نعمت وصل حاصل گردد،

عاشق متوجه مي شود خود معشوقي بوده كه خويشتن را دوست مي داشته و وصل خود را خواهان بوده و

 آنكه مراحل سختي را كه براي اين منظور پيموده، موانعي بوده كه خود بر سر راه خويش ايجاد نموده است.

وصل به غايت دشوار است زيرا شدن آنچه كه شما هم اكنون هستيد غير ممكن است!

وصل چيزي نيست مگر خويشتن را يكتا دانستن.

آدمك آخر دنياست بخند آدمك مرگ همين جاست بخند آن خدايي كه بزرگش خواندي به خدا مثل تو تنهاست

بخند دست خطي كه تو را عاشق كرد شوخي كاغذي ماست بخند

اونيكه ميگفت جونش به جونت بنده حالا داره به گريه هات ميخنده  .....  اوني كه مي گفت بدون تو ميميره

دروغ ميگه دلش جنس كويره دروغ ميگه تو گوش نده به حرفاش نگو هنوز ميخواي بموني باهاش خيال نكن

 بدون اون ميميري بزار بره نباشه جون ميگيري

خيلي سخته كه بغض داشته باشي ، اما نخواي كسي بفهمه ... خيلي سخته كه عزيزترين كست ازت بخواد

فراموشش كني ... خيلي سخته كه سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي

سخته كه روز تولدت ، همه بهت تبريك بگن ، جز اوني كه فكر مي كني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته

كه غرورت رو به خاطر يه نفر بشكني ، بعد بفهمي دوست نداره ....

من از خدا خواستم به من توان و نيرو دهد

و او بر سر راهم مشکلاتي قرار داد تا نيرومند شوم.

من از خدا خواستم به من عقل و خرد دهد

و او پيش پايم مسايلي گذاشت تا آنها را حل کنم.

من از خدا خواستم به من ثروت عطا کند

و او به من فکر داد تا براي رفاهم بيش تر تلاش کنم.

من از خدا خواستم به من شهامت دهد

و او خطراتي در زندگيم پديد آورد تا بر آنها غلبه کنم.

من از خدا خواستم به من عشق دهد

و او افراد زجر کشيده اي را نشانم داد تا به آنها محبت کنم.

من از خدا خواستم به من برکت دهد

و خدا به من فرصت هايي داد تا از آنها بهره ببرم.

من هيچ کدام از چيزهايي را که از خدا خواستم، دريافت نکردم

ولي به همه چيزهايي که نياز داشتم، رسيدم.